มาทำความรู้จักกับ....ไข้หวัดใหญ่

 ไข้หวัดและไข้หวัดใหญ่ 

          ไข้หวัดใหญ่เป็นการติดเชื้อ Influenza virus เป็นการติดเชื้อระบบทางเดินหายใจ เชื้ออาจจะลามเข้าปอด ทำให้เกิดปอดบวม พบได้ในทุกวัยโดยเฉพาะในเด็กจะพบมากเป็นพิเศษ แต่อัตราการเสียชีวิตมักจะพบมากในผู้ที่มีอายุมากกว่า 60 ปีหรือผู้ที่มีโรคประจำตัว เช่น โรคหัวใจ โรคปอด โรคตับ โรคไต เป็นต้น การฉีดวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่เป็นวิธีที่ได้ผลดีที่สุด สามารถลดอัตราการติดเชื้อ ลดอัตราการนอนโรงพยาบาลและลดโรคแทรกซ้อนได้

 

การติดต่อ

  • การไอหรือจาม เชื้อจะเข้าทางเยื่อบุตาและปาก

  • สัมผัสเสมหะของผู้ป่วยทางแก้วน้ำ ผ้า การจูบ

  • สัมผัสทางมือที่ปนเปื้อนเชื้อโรค

อาการของโรค

           ระยะฟักตัวประมาณ 1-4 วัน ผู้ป่วยจะมีอาการอ่อนเพลียอย่างเฉียบพลัน มีไข้สูง ปวดศีรษะ ปวดข้อ ปวดรอบกระบอกตา ปวดกล้ามเนื้อมาก เบื่ออาหาร คลื่นไส้ เจ็บคอ มีน้ำมูกไหล อาการไข้และคลื่นไส้อาเจียนจะหายภายใน 2 วัน แต่อาการน้ำมูกไหลคัดจมูกอาจเป็นอยู่ 1 สัปดาห์

          สำหรับผู้ที่มีอาการรุนแรงมักจะเกิดในผู้สูงอายุหรือมีโรคประจำตัว เช่น อาจพบการอักเสบของเยื่อหุ้มหัวใจ

          ผู้ป่วยจะมีอาการเจ็บหน้าอก เหนื่อยหอบ หรือพบเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ผู้ป่วยจะมีอาการปวดศีรษะ ซึมลง จนถึงหมดสติ ในระบบหายใจอาจมีอาการของโรคปอดบวม ผู้ป่วยจะหายใจหอบเหนื่อยจนถึงระบบการหายใจล้มเหลว โดย ทั่วไปไข้หวัดใหญ่จะหายภายในไม่กี่วัน แต่ก็มีบางรายซึ่งอาจจะมีอาการปวดข้อและไอได้ถึง 2 สัปดาห์

 

ระยะติดต่อ

          หมายถึงระยะเวลาที่เชื้อสามารถติดต่อไปยัง ผู้อื่น โดยทั่วไปคือ 1 วันก่อนเกิดอาการและ 5 วันหลังจากเริ่มมีอาการ สำหรับในเด็กอาจจะแพร่เชื้อ 6 วันก่อนมีอาการ และอยู่ในระยะแพร่เชื้อได้นานถึง 10 วัน

 

การวินิจฉัย

          การวินิจฉัยจะอาศัยระบาดวิทยาโดยเฉพาะช่วง ที่มีการระบาดของโรคและอาการของผู้ป่วย การวินิจฉัยที่แน่นอนแพทย์อาจนำเสมหะจากจมูกหรือคอไปเพาะเชื้อไวรัส หรือต้องเจาะเลือดตรวจหาภูมิคุ้มกันต่อเชื้อ ในการเจาะเลือดจะทำ 2 ครั้งโดยครั้งที่สองห่างจากครั้งแรก 14 วัน ตรวจหา Antigen หรือการตรวจโดยวิธี PCR, Immunofluorescent

 

การรักษาด้วยยาต้านไวรัสไข้หวัดใหญ่

  1. Amantadine and Ramantadine เป็นยาที่ใช้ในการป้องกันและรักษาไวรัสไข้หวัดใหญ่ชนิด A ไม่ครอบคลุมชนิด B

  2. Zanamivir, Oseltamivir เป็นยาที่รักษาได้ทั้งไวรัสไข้หวัดใหญ่ทั้งชนิด A และ B

  3. การให้ยาภายใน 2 วันหลังเกิดอาการจะลดระยะเวลาเป็นโรค

  4. ใช้ยากับคนกลุ่มเสี่ยงที่จะเกิดโรคแทรกซ้อนจากไข้หวัดใหญ่ และยังไม่ได้รับการฉีดวัคซีน และอยู่ในช่วงที่มีการระบาดของโรค

  5. บางกรณีจำเป็นต้องให้ยาเพื่อป้องกันไข้หวัดใหญ่โดยเฉพาะในช่วงที่ มีการระบาดของโรค เช่น ผู้ป่วยกลุ่มเสี่ยงที่ได้รับวัคซีนไม่ทันและผู้ดูแลผู้ป่วย ผู้ที่มีภูมิคุ้มกันไม่ดี เช่นโรคเอดส์ รวมถึงคนที่ไม่ได้ฉีดวัคซีนและไม่อยากเป็นโรค